LearN@BSD - Elementarz użytkownika NetBSD
Kurs instalowania NetBSD
Created - April 17, 2007 | Modified - Sep 26, 2007
P2O2 WWW Strona główna -> Kurs instalowania NetBSD -> Konfigurowanie systemu
Spis treści
Top
Konfigurowanie systemu
Pierwszą rzeczą, którą należy ustawić jest strefa czasowa, w której system rezyduje. Czas uniwersalny Universal Time Coordinated (UTC) jest podawany domyślnie. Można skorzystać z dwupoziomowego menu dla kontynentów/krajów oraz miast tak, jak zostało to pokazane na zdjęciu Zdjęcie 35, "Wybieranie strefy czasowej". Uaktualnienie czasu systemowego nastąpi po naciśnięciu klawisza Enter. Wciśnięcie "x" po Enter zamknie okno przeznaczone do definiowania strefy czasowej.
Zdjęcie 35. Wybieranie strefy czasowej
W kolejnym kroku można wybrać algorytm szyfrujący przeznaczony do kodowania pliku haseł (Zdjęcie 36, "Wybieranie schematu kodowania haseł"). Chociaż algorytm DES jest standardowym algorytmem używanym przez większość systemów Unixowych, wykorzystuje jedynie pierwsze osiem znaków hasła. MD5 i Blowfish kodują dłuższe hasła niż DES. Algorytm DES powinien być używany, gdy istotne jest współdziałanie z innymi systemami operacyjnymi (n.p. dla NIS).
Zdjęcie 36. Wybieranie schematu kodowania haseł
Po zdefiniowaniu rodzaju szyfrowania można utworzyć hasło superużytkownika (root), patrz zdjęcie Zdjęcie 37, "Tworzenie hasła superużytkownika, teraz czy później?". NetBSD nie uruchamia jakichkolwiek serwisów podczas startu systemu po instalacji, niemniej ustawienie hasła superużytkownika jest zalecane z powodów bezpieczeństwa.
Zdjęcie 37. Tworzenie hasła superużytkownika, teraz czy później?
Zgoda na utworzenie hasła superużytkownika spowoduje, że sysinst uruchomi program passwd (1). Hasło musi być wprowadzone dwukrotnie. Wpisywane hasło nie jest wyświetlane. Na dodatek zbyt proste hasło uruchomi alarm, o czym system poinformuje stosownym komunikatem. Patrze zdjęcie Zdjęcie 38, "Ustawianie hasła superużytkownika". Ponowienie prostego hasła wymusi jego akceptację przez NetBSD, dostarczając użytkownikowi sznura, na którym będzie mógł się od razu powiesić (oczywiście metaforycznie).
Zdjęcie 38. Tworzenie hasła superużytkownika
Następną istotną sprawą jest wybór interpretera poleceń dla superużytkownika - znanego w Unixie również jako "shell" (powłoka). Zostało to pokazane na zdjęciu Zdjęcie 39, "Wybieranie powłoki dla konta superużytkownika". Domyślną powłoką na koncie superużytkownika jest C shell (csh), można również wybrać Korn shell (ksh) i klasycznego Bourne shell (sh). Podczas gdy systemy BSD w trakcie logowania używają tradycyjnie powłoki "csh", nowoczesne systemy mają tendencje do przechodzenia na powłokę Bourne'a (lub jego warianty, takie jak ksh lub bash). Może to być użyteczne mając doświadczenie w innych systemach. Wybranie powłoki domyślnej ma jednak swoje zalety, a poza tym zawsze można ją później zmienić. (zobacz "Zmiana powłoki" w Przewodniku NetBSD).
Zdjęcie 39. Wybieranie powłoki dla konta superużytkownika
Uwaga P2O2
Powłokę Bash, tak popularną w linuxowym świecie, można ustawić dopiero po zainstalowaniu systemu i pobraniu jej z systemowego repozytorium.
Ostatecznie instalacja NetBSD zostaje zakończona, patrz zdjęcie Zdjęcie 40, "Gratulacje".
Zdjęcie 40. Gratulacje
Po zamknięciu okna, które kończy instalowanie systemu, program sysinst przywróci na ekran swoje menu główne. W tym momencie należy z napędów wyjąć wszystkie media instalacyjne (dyskietki, CDROM), po czym wybrać opcję "Uruchom komputer ponownie" (ang. Reboot the computer). Zostało to pokazane na zdjęciu Zdjęcie 41, "Ponowne uruchomienie komputera kończące instalowanie".
Zdjęcie 41. Ponowne uruchomienie komputera kończące instalowanie
Top
|